Dierenkliniek Vrieselaar

Dierenartsen voor gezelschapsdieren in Lemmer
  0514-564433 (ook bij spoed)

Parvo bij de hond 

Inleiding
Golden Retriever hond - Dierenkliniek Vrieselaar Lemmer
Parvo wordt veroorzaakt door een virus: het ‘canine parvovirus'. Het is een ziekte die bij de jonge hond heftig braken en bloederige diarree maar ook bij de oudere hond ernstige ziekteverschijnselen veroorzaakt. Het virus tast ook het afweersysteem aan, waardoor andere ziekteverwekkers (bacteriën en andere virussen) gemakkelijk hun kans kunnen grijpen. Het parvo-virus blijft lang actief in de ontlasting en kan zo langere tijd voor besmetting zorgen. Er zijn ook honden die het virus in hun lichaam hebben zonder ziek te worden; ze kunnen dan andere honden wel besmetten. Aangezien het bij zowel jonge als oudere honden voorkomt, moet er jaarlijks opnieuw tegen ingeënt worden.Vanwege de ernst van de ziekte en zijn besmettelijkheid in een honden populatie heeft het virus veel interesse gekregen bij het grote publiek. Vooral voor pups is de ziekte meestal dodelijk.

Ontstaan
De belangrijkste bron van het virus is de ontlasting van geïnfecteerde honden. De ontlasting van een geïnfecteerde hond kan een hele hoge concentratie hebben van virussen. Gevoelige dieren worden geïnfecteerd door het opnemen van het virus via de mond. Vervolgens belandt het virus in de darm tractus waar het in de darmwand dringt en een ontsteking veroorzaakt. In tegenstelling met andere virussen is het parvo virus erg stabiel in de omgeving en opgewassen tegen warmte, schoonmaak-producten en alcohol. Er zijn nog levend virussen ontdekt in honden ontlasting zelfs na 3 maanden bij kamer temperatuur. Vanwege zijn stabiliteit wordt het virus gemakkelijk overgebracht via haar of voeten van geïnfecteerde honden, gecontamineerde schoenen, kleding en andere objecten. Een direct contact tussen honden is dus niet noodzakelijk om het virus te doen verspreiden. Honden die besmet zijn geraakt met het virus en klinische symptomen laten zien zullen gewoonlijk binnen 7-10 dagen ziek worden.


Symptomen
Het virus maakt de binnenbekleding van de darm kapot. Geïnfecteerde honden vertonen vaak een gebrek van eetlust, depressie en koorts. Braken en diarree zijn de meest voorkomende verschijnselen, vaak begint de ziekte met braken. Parvo kan voorkomen bij honden van alle leeftijden maar komt het meest voor bij honden van minder dan een jaar oud.
Van de ene op de andere dag hebben de besmette puppies erge, meestal bloederige waterdunne diarree. De overgrote meerderheid van de pups gaat ook braken en hebben erg veel slijm in de mond. Ze kwijlen constant. De hondjes willen niet meer eten en weigeren dwangvoeding.
Ze drogen snel uit en sterven snel.
De moedermelk speelt een belangrijke rol in de bescherming van de puppie tegen parvo-virose. In de moedermelk zijn immers de antistoffen aanwezig die nodig zijn om het parvo virus te neutraliseren. Hoe beter de teef gevaccineerd is hoe langer de antistoffen aanwezig zijn in de melk, hoe langert de pup beschermd is.

Diagnose
De diagnose kunnen wij meestal maken aan de hand van de klinische symptomen. De reuk van de faeces is vaak heel typisch. De klinische tekenen van parvo is de eerste aanwijzing, maar er natuurlijk zijn meer oorzaken die braken en diarree kunnen veroorzaken. Een bevestiging van parvo-infectie kan gebeuren door het aantonen van het virus in de ontlasting. Aanvullend onderzoek wordt via bloedonderzoek gedaan, mede om de ernst van de situatie te beoordelen.

Therapie
Een volwassen hond heeft in het algemeen een betere prognose dan een pup. Ook kwetsbare dieren (die bijvoorbeeld voorafgaand aan de ziekte al niet helemaal fit of gezond waren of dieren die erg oud zijn) hebben een wat minder goede prognose. Daarnaast geldt dat hoe sneller je hond behandeld wordt, hoe groter de kansen zijn dat je hond de infectie overleeft.
Er is geen behandeling om het virus te doden wanneer het eenmaal de hond heeft geïnfecteerd. Hoe dan ook, het virus hoeft niet altijd de dood te betekenen. Het veroorzaakt verlies van darmcellen. Dit resulteert o.a. in ernstige uitdroging. Het belangrijkst in de behandeling is het corrigeren van het vochtverlies. Dit vereist een infuus. Daarnaast worden antibiotica en ontstekingsremmers gegeven en medicijnen gegeven die het braken en de diarree, die het probleem verergeren, tegen gaan.

Voorkómen
De beste methode om uw hond te beschermen tegen parvo is vaccinatie. Puppies krijgen hun vaccinatie op 6, 9 en 12 weken leeftijd. Na de puppy vaccinaties moeten alle honden elk jaar een herhalingsenting krijgen. Honden in situaties waar de blootstelling aan virus hoger is (kennels, honden shows enz.) zouden beter om de 6 maanden worden geënt. Teven moeten voor een eventuele dekking worden gevaccineerd zodat ze haar antistoffen aan haar puppies kan doorgeven.

Hygiëne
De stabiliteit van het virus in de omgeving maakt het belangrijk om besmette oppervlakten goed te desinfecteren. Dit kan het best gedaan worden door de voederbak, waterbak en andere gecontamineerde voorwerpen te wassen met een oplossing van 1 kopje chloormiddel in een emmer water. Het is belangrijk dat met chloormiddel gebruikt, omdat andere "virus dodende" desinfectantia het parvo virus niet zullen doden.

© 2017 Dierenkliniek Vrieselaar
Vissersburen 1
8531 EB Lemmer
0514 - 564433
Contact-formulier