Blaasontsteking, blaasgruis en/ of een verstopte plasbuis bij de kat    

Wat is blaasontsteking?
Bij blaas-ontsteking is de blaas-wand ontstoken en daardoor uitermate gevoelig: elke druppel urine die vanuit de nieren in de blaas terecht komt wekt een spastische samentrekking van de blaas op. De kat zit dan ook vrijwel continue te persen.
Bij blaas-ontsteking blijft vrijwel geen enkele kat zindelijk. De aandoening van de blaas komt bij zowel de poes als de kater voor, maar kan voor de kater soms dodelijk aflopen.
Heel vaak is er sprake van een idiopatische blaasontsteking, blaaspijn bij de kat!


Oorzaken
- Bacteriën in de urine
- Stress. Maar liefst 75% van alle katten met een blaasontsteking heeft een zogenaamde idiopathische blaasontsteking (Feline Idiopatische Cystitis, FIC). Door de stress ontstaat nogal eens een afwijkende afgifte van stresshormonen, en overprikkeling van de zenuwen van de blaas. Het vervelende is dat de kat heel moeilijk laat zien dat hij/zij stress heeft. De kat is nu eenmaal een binnenvetter. Er is dus niet één aanwijsbare oorzaak. Lees hier meer over idiopatische blaasontsteking.
- Sommige medicijnen kunnen de blaas gevoeliger maken voor ontstekingen.

Hoe herkennen we een blaasontsteking en hoe ernstig is het?
Meestal doet een kat met blaasontsteking heel vaak, kleine, bloederige plasjes. Soms loopt de kat voortdurend te druppelen, of zit de kat continue te persen en komt er niets of slechts een druppeltje. Bij deze verschijnselen laten we de kat altijd komen voor een lichamelijk onderzoek, met het verzoek om wat urine mee te brengen. Bij het lichamelijk onderzoek wordt gecontroleerd of de blaas leeg is of juist overvol.
Met name bij katers kan namelijk een 'dichtzitten' van de plasbuis als complicatie van blaasontsteking optreden. De kat perst dan (in het begin) wel alsof hij moet plassen, maar er komt vrijwel niets. Hij zit hierbij vaak klaaglijk te miauwen. De blaas raakt dan overvol, en de nieren kunnen uiteindelijk ook geen urine meer kwijt aan de blaas en raken gestuwd. Het dier vergiftigt dan zichzelf en raakt in shock. Als er niet snel ingegrepen wordt bij een verstopping van de plasbuis leidt dit onherroepelijk tot de dood. Zelfs indien de plasbuis ‘ontstopt’ wordt en de shock bestreden, kan het dier overlijden omdat andere organen (nieren, hart, lever) al teveel te lijden hebben gehad. Bij deze ernstige gevallen is aanvullend bloedonderzoek belangrijk in verband met de prognose.

Herhaaldelijk urineonderzoek
De urine wordt onderzocht om de diagnose (blaasontsteking) met zekerheid te stellen. Tevens wordt gekeken naar de zuurgraad van de urine en de aanwezigheid van eventuele kristallen. Kristallen zijn namelijk een verklikker van blaasgruis.
Aan het eind van de antibioticum-kuur wordt de urine onderzocht om vast te stellen of de behandeling afdoende is geweest. Op de praktijk hebben we speciale kattenbakkorrels (Katkor®), waarmee gemakkelijk en veilig urine van een kat op te vangen is.

Blaasgruis
Blaasgruis kan een gevolg zijn van blaasontsteking, maar is bij de kat vaak juist de veroorzaker. Indien een kat blaasgruis vormt, is de kans op het ontstaan van een plasbuis verstopping natuurlijk veel groter. Bovendien vormt het gruis een uitstekende voedingsbodem voor infecties. Ook kunnen blaasstenen ontstaan.
Blaasgruis moet dan ook grondig bestreden en voorkómen worden, om herhaaldelijk optreden van blaasontstekingen en een verstopping van de plasbuis te voorkomen.

blaasstenen kat rontgenfoto
Röntgenfoto van de buik van een kat met stenen in de blaas (zie rode pijl)


De behandeling van blaasontsteking
De behandeling van blaasontsteking bestaat uit een antibioticumkuur wanneer tenminste een bacteriële oorzaak wordt vermoed (eventueel na aanvullend bacteriologisch onderzoek van de urine) en eventueel pijnstillers. Blaasgruis gaan we te lijf met een (meestal levenslang) blaasdieet. Dit voer gaat de vorming van gruis tegen en bevat tevens stoffen die al gevormd gruis weer oplossen.
Slechts in enkele gevallen blijft blaasontsteking, ondanks een grondige behandeling, steeds terugkomen. Dan blijkt er soms sprake te zijn van blaasstenen van een zeldzame soort kristallen of van poliepen in de blaas. Een röntgenfoto of echo kan deze boosdoeners aantonen. Heel zelden blijft een kat afwijkend plassen terwijl geen
infectie, stenen of poliepen aanwezig zijn. Dan is er sprake van een spastische blaas. Behandeling van dit spasme is erg lastig en helaas niet altijd succesvol.

Lees hier meer over blaasontstekingen en idiopatische cystitis.

© 2016 Dierenkliniek Vrieselaar
Vissersburen 1
8531 EB Lemmer
0514 - 564433
Contact-formulier

Leerzaam en leuk om te doen:
DIERENQUIZ
PAARDENQUIZ
Het is vandaag